1 Eylül 2015 Salı

Sağ Şerit

    Bütün gün direksiyon sallardı. Bütün gün. İşin can sıkıcı yanı, direksiyonu pek sallamazdı da; düz bir yolda, hızla gidip gelen eşbüslerine aldırmadan, dalgınca, ayağının son durağa vardığında bir sigara molası vermeyi hak edecek kadar uyuşup uyuşmadığını düşünürdü. Her gün. Defalarca.

    Gece olduğunda ve paydos ettiğinde ve sıra otobüsünü sıkışıp kaldığı metrobüs hattından çıkarıp tüm sıradan araçlar gibi E-5'ten süzülerek garaja bırakmaya geldiğinde, nihayet hızını düşürürdü. Gündüzler kayıtsızdı ve enine çizgililerin başına açtığı tek duraklık dertler bir başka gündüzü göremeyecek kadar kelebek kanatlıydı. Emanet otobüsünü garaja teslim edip evine gittiğinde karşılaşacaklarıysa, yıllarca tüm bedenini uyuşturmaya devam edebilirdi. Aklına karısı geldi ve hızını biraz daha düşürdü.

Hiç yorum yok: